و خدایی که در این نزدیکیست
رفتم درو باز کردم یه نفس عمیق ٬ هوا سرده نفسم ازش بخار بلند شد شبیه زمستانه خیلی قشنگه حال میده بری زیر بارون خیس شی !
يک روز رسد نشاط اندازه ي دشت در سايه ي کوه بايد از دشت گذشت!
صبح با صدای شر شر بارون از خواب بیدار شدم که به سقف می خورد و از ناودونی میریخت پایین هنوز داشت می بارید الان ۳ روز پشت سر هم بارون میاد
یک روز رسد غمي به اندازه ي کوه
افسانه ي زندگي چنين است عزيز نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388ساعت
12:26 توسط یه دوست| |
| Design By : Night Skin |
من خدایی دارم که در این نز دیکیست
نه در ان با لاها!
مهربان,خوب, قشنگ
چهره اش نورانیست
گاهگاهی سخنی می گویدبا دل کوچک من
ساده تر از سخن ساده من
او مرا می فهمد
او مرا می خواند, او مرا می خواند
یاد او ذکر من است در غم و شادی
چون به غم می نگرم ان زمان رقص کنان می خندم
که خدا یار من است
که خدا در همه جا یاد من است
او خداییست که همواره مرا می خواهد...
نه در ان با لاها!
مهربان,خوب, قشنگ
چهره اش نورانیست
گاهگاهی سخنی می گویدبا دل کوچک من
ساده تر از سخن ساده من
او مرا می فهمد
او مرا می خواند, او مرا می خواند
یاد او ذکر من است در غم و شادی
چون به غم می نگرم ان زمان رقص کنان می خندم
که خدا یار من است
که خدا در همه جا یاد من است
او خداییست که همواره مرا می خواهد...
